خاک وخون

نوشته ی که پیش رو دارید ، تحلیل و راهکاری است که در پنج بند عرضه می گردد.

1) نگاهی به پیشینه ی نیروهای ملی ایران در تعامل با انتخابات در ادوار سیاسی گوناگون:

از آن جایی که شخصیت، پنداشت ، گویش و منش بنیانگذار جبهه ی ملی ایران دکتر محمد مصدق، تعادل محوری و آرمانگرایی واقع بینانه را عرضه می داشت، جبهه ملی نیز میراث دار این رویکرد گردید. در جبهه ملی ایران طیف های گوناگونی از اقوام، اقشار ، اصناف و اندیشه های متفکر گرد آمدند بی آن که مرزبندی خودی – غیر خودی و درجه بندی شهروندی بر پایه ی عقاید در آن بروز داشته باشد. از سر شناس ترین شخصیت های علمی ، دانشگاهی ، روحانی، ورزشی، صنعتی ، بازاری تا کارمند و کارگر در طیف های عقیدتی و قومیتی متنوع در فضایی هم اندیشانه و هم کوشانه، در راستای ملی گرایی بر بنیاد آزادی و مردسالاری، دوشادوش یکدیگر کوشیدند ، تا آرمان هایی را که به گونه ای مشخص تر از عصر مشروطه روشنفکران آزادیخواه غیر وابسته و ملی در پی به بازنشاندن آن بودند، تحقق بخشند.

 ۱۰خرداد 1388

کورش زعیم

شورای نگهبان، بار دیگر، و به عقیدهء من برای بار آخر، در انتخابات دخالت غیرقانونی کرده است. چهار نفر نامزد تایید شده به هیچ وجه برای ملت ایران ناشناس نیستند. چهار نفر از چهار جناح حاکمیت و همگی با کارنامه هایی نه چندان درخشان یا قابل دفاع. و من می پندارم که هیچکدام دلشان برای من و شمای شهروند نسوخته است، بلکه برای نجات قایقی که همه بر آن سوارند می کوشند. سه نفر تلاش می کنند جلوی انتخاب یک نفر را بگیرند که با انرژی و سماجت زیاد در حال سوراخ کردن کف قایق است.

غرق شدن قایق، همهء آنان را غرق خواهد کرد. سه جناح دیگر به این واقعیت پی برده اند و بهمین دلیل از هر ابزار انتخاباتی و از هر وعده ای به مردم، هرچند که می دانند نه خواست و نه توان انجام آنها را دارند، استفاده می کنند. آنها، پس از سی سال، ناگهان به حضور فرهنگ ایرانی پی برده اند. خلیج پارس برایشان هویت شده و از برابری زن و مرد سخن می گویند و حقوق شهروندی مذهب های دیگر. هر سه دنبال ایده های نو و مشاوران صاحب اندیشه و شعارهای مردم پسند هستند، ولی هیچکدام برنامهء مدونی برای ادارهء کشور ارائه نکرده اند. یکی وعده مستمری هفتاد هزار تومان به مردم می دهد، یکی هشتاد هزار تومان. این برنامه اقتصادیشان است. یکی گشت ارشاد را جمع می کند، انگار که تصمیم با اوست. یکی مرگ جامعهء فاقد آزادی را هشدار می دهد، انگار خود عامل آن نبوده است. همه نظام را در خطر می بینند و هیچکدام میهن را. ولی همگی در یک چیز صداقت دارند، در اين که اطاعت امر خواهند کرد.

رییس جمهور کنونی هم، بی اعتنا به خرابی هایی که پشت سر باقی گذاشته، کماکان از بودجهء دولت که متعلق به مردم است برای باز انتخاب شدن خود هزینه می کند و هر جا می رود، مانند پاپا نوئل، پنجاه هزار تومان و صدهزار تومان به مردم صدقه می دهد. این گفتار و رفتار انتخاباتی، سطح دانش و هوشمندی نامزدان ریاست جمهوری اسلامی را نشان می دهد. معضلی که ما سی سال است با آن دست به گریبان هستیم.

جمهوری اسلامی باید بداند که امروز، کشور ما در آستانهء یک دوراهی بس نگران کننده قرار گرفته است. از یک رو، بنیادگرایان ضدایرانی، به پیروی از ارزش های واپس گرایانه، جامعه را در عرصه های مختلف داخلی و خارجی دچار نابسامانی ها و نارسایی های بی شمار کرده و با اعمال روش ارعاب و خشونت، و نیز نظامی - امنیتی کردن جامعه، راه را بر هرگونه پرسش و انتقاد مصلحانه بسته اند. از سوی دیگر، در رابطه با سیاست خارجی، فرصت های جدید پیش آمده را، که نشانگر تعدیل مواضع پیشین و تمایل به گفتگوی سازنده برای حل مسائل موجود است، بجای آنکه بخاطر منافع ملی برخوردی مثبت داشته باشند، با چالشگری و ستیزه جویی پاسخ می دهند. ادامهء این رویه در برابر سیاست ـ ظاهراً ـ مصالحه جویانهء طرف مقابل، سبب می شود که جامعهء جهانی گرد دیدگاه ها و مواضع راهبردی دولت امریکا بسیج گردد و، در نتیجه، شورای امنیت به سوی اتخاذ تحریم های شدیدتر رانده شود.

سرانجام هم اینگونه رفتار دولت حاکم، از يکسو، به گزینش راهکارهای متفاوتی از سوی امریکا، از جمله توسل به استراتژی سخت افزاری، مشروعیت خواهد بخشید و، از سوی دیگر، طرح های آسیب رسانی به یکپارچگی کشور را پویا خواهد ساخت.

بدیهی است که در چنین شرایطی، مصلحت کشور و منافع ملی ایجاب می کند که به سیاست های بحران زا و دشمن آفرین، به ویژه گزافه پردازی ها و بیهوده گویی های شعاری، که تنها خوراک داخلی محدود دارد ولی به زیان فاحش برای کشور منجر می شود، پایان داده شود.

بنابراین، با توجه به اقتضای منافع و مصالح ملی، ضروری است، به هر نحو که شده، وضع زیانبار موجود تغییر داده شود؛ و این شهروندان هستند که باید در این شرایط خاص، با هوشمندی و خردمندی، وضعیت خطیر موجود را ارزیابی و نسبت به تغییر آن اقدام نمایند.

البته این پرسش هم پیش می آید که آیا در میان شخصیت هایی که خود پیشینه های درخشانی ندارند، کسی توان ایجاد تغییر در شرایط را دارد؟ یا کدام یک می تواند مسائل موجود را تا یک سرانجام مناسب هدایت نماید و یا دستکم کشور را دچار مصیبت بزرگتری ننماید؟ در هر حال، این مردم هستند که باید نسبت به این انتخابات سرنوشت ساز تصمیم بگیرند؛ و اینکه برای تغییر سرنوشت کشور و ملت ایران چه باید کرد؟

به باور من، در شرایط حاکم بر انتخابات و تداوم بی قانونی و سوء استفاده از قدرت، و مطرح بودن نامزدهایی که باید آنان را بهمین دلیل غیرقانونی تلقی کرد، نه تنها زمینه برای شرکت سازمان های ملی دموکراسی خواه برون از حاکمیت در انتخابات مساعد نیست، بلکه باید در اندیشهء راهکار دیگری بود که بتواند ميهن ما را از قطار بی ترمز جمهوری اسلامی که اکنون در سرازيری افتاده خارج کند.



https://newsecul.ipower.com/

۷خرداد 1387

اشاره: چندی است برخی مواضع و مطالب در مورد مسائل فمکگرهنگ­های بومی ایران منجر به تنش­ها و سوء برداشت­هائی شده و به خصوص به کرات منجر به سوتفاهماتی در مورد آقای مهندس زعیم شده است که به این لحاظ تصمیم گرفتیم تا در این مورد با آقای مهندس کوروش زعیم به طور خاص مصاحبه­ای داشته و رو در رو دیدگاه­های ایشان را در این موارد جویا شویم که ماحصل آن مصاحبه زیر است که تقدیم خوانندگان محترم می­گردد که در قالب 8 پرسش کلی طرح شده و پاسخ ایشان هم در اختیار خوانندگان محترم قرار می­گیرد.

 پرسش 1: جناب آقای مهندس زعیم چندی پیش مطلبی از شما منتشر شد مبنی بر اینکه شما وجود برخی اقوام در ایران را با استناد به برخی تعاریف مد نظر خود کتمان کردید و در برابر برخی هم به این تاکید دارند که ایران حتی چند ملیتی است. به هر حال این مطالب همه حاشیه­ای هستند و اصل کار همان بحث تنوع فرهنگی ایران است که واقعیتی کتمان ناپذیر در نقاط مختلف ایران است. حال چه این مساله را تنوع قومی و چه تنوع ملیتی و چه یک قوم و چه ... بنامیم در اصل مساله تاثیری نخواهد داشت و تنها اختلاف برداشت­ها خواهد بود اما در اینجا از شما خواهشمندیم بدون اشاره به بحث قوم و ملت و تعاریفی از این قبیل که همه ممکن است سوء تعبیر شده و با اختلاف سلیقه مواجه شده و موجب حاشیه سازی شوند به طور کلی دیدگاه خود را در مورد این مساله که نوع برخورد با این فرهنگ ها چگونه باید باشد و آیا باید در صدد حذف همۀ اینها و یکپارچه سازی آنها بوده یا به عکس باید در صدد تقویت این­ها بود را بیان بفرمایئد؟  

 کورش زعیم: من هرگز تنوع فرهنگی ایران را کتمان نکرده ام. یکی از ویژگی های فرهنگ ایرانی که آن را ارزشمند، غنی و پایدار کرده، همین آمیختگی فرهنگ های گوناگون است. فقط یک قبیله می تواند ادعای تک فرهنگی کند نه یک ملت، آنهم ملتی به بزرگی و کهنسالی ملت ایران. همبستگی و همگرایی اجتماعی و سیاسی فرهنگ های گوناگون است که تمدن ایران زمین را که اینهمه به آن می نازیم بوجود آورده است. ما وظیفه داریم که در زنده مانی و پویایی این فرهنگ های ایرانی کوشا باشیم.

در منشور جبهه ملی ایران درباره فرهنگ ها و زبانهای ایرانی آمده: